Het leek voor Ronald Alfred een verloren seizoen. Zijn RCZ, de club die hij aan het eind van het seizoen als hoofdtrainer gaat verlaten, zit de afgelopen wedstrijden in de hoek waar de klappen vallen. Toch is er ook vreugde te melden.
Met een behoorlijke domper tegen Westzaan en een dreun tegen van Oosthuizen zit het de sportieve oefenmeester van de Racers alles behalve mee. Maar dat het licht soms uit een heel ander hoek kan schijnen bleek afgelopen vrijdagavond toen Alfred met het 45+ team van RCZ kampioen werd van de 7 tegen 7 competitie. De door de KNVB georganiseerde mini-competitie voor (oud) voetballers boven de 45 waarin zij de kans krijgen om hun kunnen op de velden te tonen, werd met een heus kampioenschap afgesloten.
“Het is goed om te zien dat er zoveel kerels zijn die op deze leeftijd nog tegen een balletje willen trappen’ aldus Alfred in een feestelijk versierde RCZ kantine. ‘Al zijn er ook de hilarische momenten als je ze de volgende dag kreunend en steunend weer tegen komt. Vaak ongeoefend en ongetraind gaan ze de strijd aan met spelers die nog wekelijks tegen een bal trappen en dat vraagt natuurlijk om lichamelijke problemen”.
De competitie ging dit jaar tussen een tweetal clubs uit de omgeving Amsterdam, Oostknollendam en de buren van Hercules. Juist tegen deze opponent waren de Racers vrij geloot. “Dit gaan we volgend jaar anders doen en gaan dit zelf organiseren met clubs uit de eigen omgeving waar al jaren een goede band mee is opgebouwd” beloofde Andre Punt, bestuurslid van RCZ. “De contacten met een aantal clubs uit de directe omgeving zijn al gelegd. Voor de goede uitwerking zullen wij eens met zijn allen rond de tafel gaan zitten” aldus Punt.
Mochten er Zaanse clubs zijn die dit lezen en er ook wel oren naar hebben, neem dan even contact op via info@rcz.nu . Het bleef in ieder geval nog lang gezellig en onrustig in het Jagershuis waar de kersverse kampioenen bejubeld werden door 35 plussers die op 1 doelpunt na hun toernooiwinst aan zich voorbij zagen gaan. Natuurlijk werd er onder elkaar nog even stil gestaan bij het vertrek van de hoofdcoach en werd het glas broederlijk geheven op de toekomst voor zowel Ronald, als de club zelf.




















